Startpagina
Geschiedenis tot 1900
Geschiedenis 1900 - heden
    Mussenbuurt
    Enka
    Crisisjaren
    Vaste Rijnbrug
    Tweede Wereldoorlog
    Slag om Arnhem
    Matser
       Na 1945
       Leven in de jaren vijftig
       Leven in de jaren zestig
       Ruiterstraat, herinneringen
    Het Dorp
    Dienstverlening
    Buiten de perken
    Gele Rijder
    Multicultureel
    Burgers en Gelredome
    Noord en zuid
    Tien Tienen
    Verantwoording
    Literatuur
Vesting Arnhem
Monumenten binnenstad
Monumenten buitenstad
Kerk, Klooster, Graf
Scholen
Straten en Pleinen
Sonsbeek en Zijpendaal
Architecten
Verdwenen monumenten
Ambacht en Industrie
Verkeer en Vervoer
Kaarten en Plattegronden
Gezichten op Arnhem
Arnhemmers
Bronnen
Thema's
Wandelen en Fietsen
Sitemap

Ruiterstraat, herinneringen

Tekst: Rob de Haas
Redactie: Jan de Vries

De Ruiterstraat, een straat om nooit te vergeten. Mijn herinneringen gaan vooral over de jaren vijftig en zestig van de 20e eeuw. Wij, de familie De Haas, hebben er jaren gewoond. Ons huis stond op het hoekje met een steegje ertussen bij bakkerij Van de Meijden.
Gerritjan de zoon van de bakker was mijn vriendje, maar ook Dolfje Brouwer. Hij woonde op de hoek Ruiterstraat-Beekstraat. Als ik achter uit het raam keek, zagen we op paardenstallen van Van Gend en Loos. Later werd dat Van der Hart. Het was mooi om te zien dat de koetsier, als hij een pakje af moest geven, het paard een voer zak om zijn hoofd kreeg. Zo bleef hij rustig staan.
Wij hadden een bovenhuis. Als we naar bed gingen, kwamen we wel eens de buren tegen. We hadden dezelfde overloop: wij sliepen rechts en de buren links. Die huizen zijn inmiddels afgebroken en er is een parkeerplaats van gemaakt dacht ik. Naast bakker Van de Meijden was de visboer Piet en daarnaast de hoefsmid. Als de kooplui met de handel naar Van Houtum gingen, werden de paarden daar aan een ring, die vast in de muur was gemetseld, neer gezet om beslagen te worden. Die ringen zitten er nog. Het pand is nu een mode boetiek. Er was altijd een koopman die geen paard en geen kar had. Hij had alleen maar een jute zak. Ze noemden hem Mieneke Poes. Als ze dat riepen, werd hij heel erg kwaad en gooide hij met alles wat hij vast had.
Recht tegen over ons huis was de groenteboer. Daar boven woonde familie Kuik. Toen oma Kuik in 1956 overleed, werd ze met paard en wagen begraven. En niet zomaar een wagen, nee een echte koets helemaal in het zwart. Daarvoor liepen twee paarden met zwarte kleden om. Dit maakte grote indruk op me, ik was 5 jaar destijds. Naast Kuik woonde de familie Eldik. Hun huis werd onbewoonbaar verklaard en een groot bord boven de deur maakte dat duidelijk. Waarom die onbewoonbaarverklaring nodig was, wist ik niet. Ik bleef er gewoon komen en spelen. Bijzonder was altijd de komst van het draaiorgel in de straat. De mensen dansten en zongen dan gewoon op straat. Ook de veemarkt op de Jansplaats, bij de kerk, was het voor ons jongens altijd feest. Varkens die de stad in renden, lachen was dat.


 

Jansplein-Ruiterstraat Ca 1903 kijken we vanaf het Jansplein rechts de Ruiterstraat in.



Naar boven

Wanneer er narigheid in de stad was, kwam de politie altijd door de Ruiterstraat. Het politiebureau stond immers in de Bovenbeekstraat. Daar liepen de boeven - zo zag ik dat - te voet onder politiebegeleiding door onze straat naar het politiebureau. We liepen altijd even met ze op.
Vooraan in de Ruiterstraat bij de Bovenbeekstraat was een juwelier en aan de andere kant een kapper. Zondags kreeg ik mijn matrozenpakje aan. Met dit pakje werd ik bij de Rotterdamse Bank op het Gele Rijdersplein op de foto gezet. Langs de grote stenen trap gingen we vaak ‘sleetje rijden’. We hadden een oude reiswieg bij Van Houtum gehaald en daarmee sjeesten we de traptreden af. Er is nog eens een foto van gemaakt die de krant, Het Vrij Volk’ haalde. Ik heb ook nog met mijn vinger tussen het hek van de bank gezeten. Dat is na 50 jaar nog steeds te zien aan een zwaar verminkte vinger.
‘s Zondags gingen we regelmatig naar het Jansplein. Daar zong het Leger des Heils, dat was altijd mooi. Als het regende mocht ik onder de keep van een soldaat staan. Lekker warm en droog ook was dat.
Ook kon je op het Jansplein fijn tollen. Je weet wel zo’n houten geval met een zweepje een veter. Als het geregend had bleef de tol nog wel een in de veter hangen en kwam de tol tegen de ramen van de winkels.


 

Rotterdamsche Bank 'Sleetje rijden' vanaf de trappen.



Naar boven

Met mooi weer mochten we naar Sonsbeek, lekker op de wei picknicken en dan wandelen. Er stond daar een groot beeld van een man. Dat beeld was hol van achter en daar kon je in staan. Als je dan sprak, was het net of het beeld kon praten. Een echt uitspapje was naar de Westerbouwing. Ik was niet uit de draaimolen, met die karretjes voorzien van paardenkoppen, te slaan. Een oom van mij, Sjuul Achterberg werkte bij Riche National op het Willemsplein. Dat was ook zo’n exclusieve tent, net als hotel Royal. Mijn vader Jaap de Haas was kok bij café-restaurant Regina in de Jansstraat. Later is hij bij familie Sprenger gaan werken van Hotel de Pauw in de Pauwstaat. Van druk verkeer was toen nog geen sprake. We konden toen lekker wandelen op de singels.


 

Cafe-restaurant Regina Hoek Jansstraat - Janslangstraat (links)



Naar boven

Ik zat op de kleuterschool in de Janstraat gezeten. Die school stond tegenover banketbakker/lunchromm ‘Jansen de koning’. Als ik me niet vergis waren op school alleen nonnen. Zuster Gouwdensia was de oudste en zuster Tresia de liefste. Ik heb daar nog getekend op een lei met lood stiften. Onder de school was een kelder met daar in een echt kabouterdorp. Als je zachtjes deed, kon je er wel eens één zien, zeiden ze. Hoe was het ook alweer, gij zult niet liegen? Later ben ik naar de lagere school gegaan die stond in de buurt van het provinciehuis dacht ik. Vlak daarna zijn we verhuisd naar Velp daar heb ik gewoond tot dat ik 30 jaar was. Toen nog 18 jaar in Huissen en nu (2008) woon ik in Limburg.

Rob de Haas, april 2008.

Afbeeldingen uit Bibliotheek Arnhem (o.a. Gelderland in Beeld), Gelders Archief (o.a. Topografische Historische Atlas) en Historisch Museum Arnhem.


 

RK Lagere School Jansstraat, afgebroken 1961



Naar boven

Printerversie